Saturday, March 19, 2011

ദയാവധം


                      [അല്‍ഷിമേഴ്സ് രോഗിയെ സന്ദര്‍ശിച്ചതിനു ശേഷമെഴുതിയതു് ]


                              ജീവകലകള്‍ പിടയും വ്യാധിയതില്‍
                              ചിന്തകളാ, വേപഥുവിലുലയുന്നു
                              ബന്ധമറ്റു പോകുന്ന സ്മരണകളുടെ
                              കണ്ണികളും ഛിന്നഭിന്നമായിടുന്നു
                              രാപ്പകലുകള്‍ തന്‍ തിരിച്ചറിവുകളോ
                              നഷ്ടമാകുന്നുയിന്നാ ബോധയബോധ
                              മണ്ഡലങ്ങളേതും സര്‍വ്വശൂന്യങ്ങളും
                              പരിചിത വീഥികളപരിചിതം
                              മൂടല്‍ മഞ്ഞിലാ വഴികള്‍ മറയുന്നു.

                              നിലാവിശുദ്ധി പോല്‍ മുന്നില്‍ ചിരിച്ചെത്തും
                              പ്രാണന്റെ പ്രാണനില്‍ നിത്യം ജ്വലിക്കും
                              ഭദ്ര വിളക്കാം സഖിയവളാരെന്നു
                              സന്ദേഹിക്കുന്നു, പിന്നെയാട്ടുന്നു ക്രൂരം
                              വന്നെത്തും സ്നേഹിതര്‍ ; പ്രേതരൂപികളാം
                              കാല ദൂതരെന്നു വിളിച്ചു കൂവുന്നു.
                              എന്തിതു കഷ്ടമുള്ളിന്റെയുള്ളിലല്പ -
                              മാത്ര തെളിഞ്ഞിടും ചെറു ബോധ കണി -
                              കയതു  പകരും തിരിച്ചറിവിലും
                              നിസ്സാഹായതയുടെ കനിവില്ലായ്മ
                         
                               വഴി തെറ്റി വന്നെത്തും പഥികനെപോല്‍
                              മേധയിലറിവിന്‍ തെളിവെളിച്ചം
                              തങ്ങിടൂയല്പനേരം, യാചിച്ചതപ്പോള്‍
                              പ്രിയയോടു 'ക്ഷണമേകൂ നീയമലേ
                              കനിവാര്‍ന്നു ദയാവധം ഹാതാശനു
                              മതി വിഷകനി പോല്‍ ത്യജിപ്പോമലെ
                              വൃഥാത്തുടിക്കുമീ മേനി നിസ്സന്ദേഹം
                              കണ്ണുണ്ടു കാതുണ്ടെന്നിട്ടുമൊരു ബിംബം
                              കണക്കെ തീര്‍ന്നീടിലെന്തിനീ ജീവിതം'
                              പൊട്ടിടുന്നു ; ബോധനാരുടനാ സ്വത്വം
                              വിസ്മൃതി തന്‍ വിഹായസ്സിലലക്ഷ്യം
                              പറന്നു,നൂലുപ്പൊട്ടിയ പട്ടമായ്
                              അക്ഷണമോമലാളാ മാറിലണഞ്ഞു
                              മന്ത്രിച്ചു കരളു മുറിഞ്ഞു പിടയും
                              നൊമ്പരമതുള്‍ക്കാമ്പിലൊതുക്കി മെല്ലെ
                              കേള്‍പ്പതില്ലേയീ നെഞ്ചിലുയരും
                              നിലയ്ക്കാത്ത, നിലയ്ക്കാത്ത രാഗസ്പന്ദം
                              മിന്നിയൊരു തിളക്കമാ മിഴികളില്‍
                              വിടരുന്നു ചുണ്ടതില്‍ ചെറുപ്പുഞ്ചിരി
                              മിഴിപ്പീലികളുത്സാഹമോടെ തൊട്ടു
                              തൊട്ടുരുമ്മിയാ കണ്ണീര്‍മണികളുടെ
                              സല്ലാപസംഗമ ശുഭ വേളയതില്‍ .

                              ആരാരു കത്തിക്കുമന്തിത്തിരിയസ്ഥി -
                              ത്തറയതിലെന്നു നിശ്ചയിക്കാനതി
                              നാമോയല്പ മാത്രയിലും രാഗപൂരിത
                              മാം; മനമതിനു കിനാവിങ്കലുമേ .













Saturday, March 5, 2011

കൈകള്‍

                               
                             












                                ഒരു കടലെൻ കൈകളിൽ
                               നിറയ്ക്കും നിന്‍ നെഞ്ചിലെ
                               തീനാളം കെടുത്തുവാന്‍
                                ഒരു കാറ്റെന്‍ കൈകളിൽ -
                                ഒതുക്കും , നിന്നുളളിലെ
                                ഉഷ്ണം വീശിയകറ്റാന്‍

                                വേദന ചിതറും , കൺകളിലെ
                                കണ്ണീർമണികൾ തുടയ്ക്കുവാൻ
                                വെമ്പുന്ന വിരലുകളുമായി
                               വന്നെത്തിടുമെന്റെ കൈകള്‍
                              
                                വീണു നിലത്തു തളര്‍ന്നു
                               കിടക്കുമ്പോൾ, കനിവാര്‍ന്നു
                               നീട്ടും ; ഞാനെന്റെ കൈകൾ
                               അടിമത്വമാഢ്യ ദുഷ് പ്രഭുത്വം
                               അധികാരയനീതിയ്ക്കെതിരെ -
                               മുഷ്ടിച്ചുരുട്ടിയ, കൈയ്യുയര്‍ത്തി
                               ഞാൻ , ഇങ്ക്വിലാബ്  വിളിക്കും
                                തെരുവിൽ , ഇങ്കിലാബ് വിളിക്കും

                                ഉള്ളില്‍ പൂത്തിടും പ്രണയത്തിന്‍
                                സായൂജ്യമാം , രേഖയായായി
                                ഒരു പ്രേമ ലേഖനമെഴുതിടും ;
                                ചോരത്തുടിക്കും , കൈയ്യാല്‍
                                ഒരു സന്ധ്യയകലും നിശബ്ദ -
                                തയിലെന്നെ ചാരി നില്ക്കും
                                നിന്‍ മുടിയിഴകളില്‍ , പ്രേമാർദ്രം
                                കൈകളാൽ തഴുകിടുമ്പോൾ
                                പാതി കൂമ്പും നിന്‍ മിഴികള്‍
         
                               
                                
                             
                               

                              ഹാ  എവിടെയിന്നെൻ കൈകള്‍
                               മരവിച്ച പ്രഞ്ജയുമായെന്നുടെ
                               നാഡികൾ തോളിലമ്പരപ്പൂ
                               ഇല്ലെനിക്കിന്നു കൈകള്‍
                     
                                തെരുവിലൊരു തിരക്കിലെ
                                പൊട്ടിത്തെറിയിലിന്നും
                              ഞടുങ്ങുന്നുയെന്നോര്‍മ്മകള്‍
                              കടലിന്നലകളിളകുന്നുയൊരു
                              കാറ്റെന്നെ കടന്നു പോകുന്നു
                              എവിടെയെന്നുടെ കൈകള്‍ .


                              



                             
                               

                             


                               



സ്ത്രീ

പേമാരി നനഞ്ഞു ,ഇടിമിന്നലുകളിൽ പേടിച്ചെത്തുന്ന ചെറുക്കനെ അമ്മ ചേർത്തു പിടിച്ചു ,ടൗവ്വൽ കൊണ്ടു തല തുവർത്തി , കുരുമുളകു കാപ്പി ഇട്ടു കൊട...